مجتمع تجاری و هتل کربلا

  • برچسب ها:

شهر کودک شاپرک(مجموعه ستاره شرق)

شهرکودک شاپرک مشتمل بر فضاهای تجاری، تفریحی، اداری، بهداشتی_درمانی و پارکینگ هایطبقاتی با تمرکز بر نیازها و خواسته های آشکار و پنهان کودکان و در نظر گرفتن دغدغه ها و چالش های مادران با هدف پاسخگویی به نیازهای این طیف در محدوده شرق تهران ساخته شده است.

این پروژه در برهه ای از زمان به مشاور واگذار شد که اجرای اسکلت و سازه کف طبقات آن اتمام یافته بود. بنابراین در کلیات حجم ساختمان که فرمی مکعبی و کاملا منطقی است امکان تغییری وجود نداشت. به این ترتیب مشاور در طراحی حوزه ای محدود و در عین حال موثر از مجموعه ایفای نقش نموده که شامل نمود بیرونی و ساختار فضایی داخلی آن می شود.

اهمیت معماری فضای مختص کودکان و هماهنگی با روحیات آنها برکسی پوشیده نیست و تعهد چنین فضایی ایجاد تجربه ای مثبت در مسیر رشد فکری کودک است. تخیل، بستر خلاقیت کودکان است و آنچه به عنوان ایده ی اصلی طرح در این پروژه مورد توجه قرار گرفته، ایجاد چنین بستری با القای وجهی خیال پردازانه به اسکلت منطقی و بی روح پروژه بوده است.

در راستای این هدف و با توجه به اینکه این مجموعه‌ی تجاری، بیشترین استفاده را در شب خواهد داشت، طرح با کانسپت ایجاد چشم اندازی از احجام نورانی و رنگی، معلق در پس زمینه آسمان تاریک شب پیش رفت. به این ترتیب تصمیم بر ایجاد سطح وسیعی از دیوار پرده ای۱ مشکی رنگ بود که در میان آسمان تاریک به گونه ای نامرئی احساس شود و زمینه ای باشد برای ظهور و درخشش صفحات نورانی پراکنده در آن. این صفحات بواسطه شکاف هایی افقی با رنگ های خالص نمود یافته و با ایجاد وجوه شکسته در آنها و نورپردازی متناسب بعد می یایند. آنچه پدید می آید، خلا خیال انگیزی است برآمده از حجمی صلب؛ تداعی گر مفهومی انتزاعی در قالب صورتی مینیمال.

اگرچه در روند اجرایی پروژه و در پی محدودیت های مالی، پیشنهاد مشاور مبنی بر پوشش نما با دیوار پرده ای از سوی کارفرما منتفی گردید، اما حساسیت نسبت به کیفیت تکنولوژی ساختمان مجموعه درمیان بافت فرسوده پیرامون، به انتخاب سرامیک خشک منجر شد. چنین انتخابی، با وجود آنکه ساختمان را در سطح پایین تری از زیبایی مورد نظر مشاور قرار داده ، اما مزایایی از جمله استحکام، ظرافت ساخت و کاهش وزن نما را به همراه داشته است.

پس از مواجهه با چنین دورنمایی، پیاده رو و جداره ورودی، به عنوان دومین سکانس از تجربه مجموعه اهمیت می یابد که در امتداد مسیر حرکت کودک، اتفاقی مهیج را برای اغنای او می طلبد. طرح اولیه دچارکمبود فضاسازی مناسب می باشد که در محدوده ورودی آن با راهکاری ساده انگارانه، صرفا به کاهش ارتفاع حجم بسنده شده است. بنابر چنین محدودیت هایی، در روند طراحی، بازی معماری به پیاده رو آورده شده و با خطوط نرم و ممتد، طرح هایی روایت گونه ساخته شده است. نهایتا چیدمانی هنری پدید آمده که به شکلی منعطف به کودک امکان بازی سازی های متنوع می دهد به طوری که کودک جزئی از آن است. حال، پیاده رو فضایی است با یک جریان پیوسته، در اشل کودکانه و ملموس، دنباله ای از اتفاقات خیال انگیز.

  • برچسب ها:

سیتی سنتر محمود آباد

پروژه مرکز تجاری محمود آباد بازاری در چهار طبقه واقع در جنوب جاده کمربندی محمودآباد می باشد که بر بقایای زمین های مردابی آن محدوده سبک بر زمین نشسته است. زمین پروژه با کشیدگی طولی در راستای شمالی-جنوبی، حدود ۲۲۰۰۰ متر مربع را اشغال نموده و ۴۰% مساحت آن می تواند به ساخت بنا اختصاص یابد. مجموعه علاوه بر کاربری تجاری و بخش های پشتیبانی مربوطه، به عنوان فعالیت اصلی از فضاهای خدماتی فرهنگی و تفریحی تشکیل یافته است.

طراحی کالبد آن برگرفته شده است از پوسته ای بتنی؛ گویی کاغذی، که از هندسه ی زمین برخاسته، تا خورده، گذر کرده، پوشانده، روی گذر انسان پل زده، از کنار او گذشته، رویش را به طبیعت گشوده، به نشانه ی فرهنگ بوم کنار رفته و در تمام این لحظات خود را از یاد نبرده؛ گویی هویتی است به تمامی جداگانه برای خویشتن خویش. پوسته ی بتنی مذکور در ورودی های بنا رو به ورود مخاطب گشوده می شود، در حضور مرداب میانی به آسمان اجازه ی رخداد می دهد، بر روی بالکن معلق بنا، پناه می شود، به نشانه ی سلامی به حضور گذشته ی موتیف بومی بستر به نقش بام محلی اقلیم در می آید، به اتفاق گذر انسان از درون به برون در دیواره ها گشوده می شود و آرام به وسیله ی رمپ هایی پا به پای انسان قدم برمی دارد، برای امنیت انسان ارتفاع می گیرد و هرکجا که لازم است روی می پوشد.

جرم عملکردی به صورت گذری سیال است برای عبور و پرسه زنی انسانی که نگاهی متفاوت به جهان دارد، که پیرامون آن فعالیت های مجموعه -متشکل از واحدهای تجاری، هایپرمارکت، سالن کنسرت، فودکورت، محل بازی کودکان، فضای سیرکولاسیون و فضاهای ایست- ساختاری عملکردی را شکل می دهد که گویی فضای فعالیت مخاطب است.

در آغاز مسیر، هدف طراحی پوسته ای هدفمند و جرمی نرم و عملکردی بود که انسان را در درون خود جای دهد. پوسته ی خارجی مسیر خود پیمود، هر آن کجا که هدف بود قدم برداشت. فضای انسان رو به سوی هدف خویش رفت و دو المان به نشانه ی بیان هدف سیال طراح در آستانه ی ورودی ها قرار داده شد.

محور اصلی اتصال دو ورودی به هم فضایی است موجود اما دست نایافتنی؛ حائل گذار فیزیکی محور مورد ذکر، چیدمانی است از مرداب که به صورتی نمادین اشاره به گذشته ی سایت دارد. حال آنکه دل تا انتهای این اتفاق را می بیند و پل های معلق روی این حائل و آسمان را بر بالای خواسته ی خویش می یابد.

گذر سیال عملکردی مجموعه، پس از پشت سر گذاشتن فضای ورودی به دلیل وجود مرداب نمادین چیده شده، که شکافی در بنا ایجاد کرده، از روی مرداب می گذرد و به این منظور پل های چوبی معلقی دو سوی مرداب را به هم می دوزد. این پل ها حس فضایی جدیدی را دارا هستند که با پوشش صلب اما نزدیک به انسان و گویی آشنا با محیط خود، دیدی به مرداب زیر پایشان ندارند؛ ولی مخاطب که هنگام ورود، آن سوی گذر را دیده است پل را صرفا برای عبور زندگی می کند نه ماندن.

فضای فود کورت در طبقه ی فوقانی مجموعه محلی تفریحی محسوب می شود، که گرچه شاید در اقلیم مرطوب و حتی پر باران شمال نتواند رو به طبیعت گشوده باشد و در دل آن اتفاق بیفتد، پس از سعی در داشتن دیواره ای شیشه ای رو به فضای باز به اتاق دومی می رسد که بالکنی است زیر آسمان پوسته ی معماری اما با رویی باز به طبیعت و خنکای اقلیم.

تیرهای چوبی، روکش کاهگل دیواره ها، سقف گالی پوش، پله های چوبی، نرده های چوبی با طرح واره های هندسی، لمبه پوش سقف و همه و همه در دل طبیعت دست نخورده گویی انسان را می برد به یک خاطره ی خوب و حال …

ساكنان شمال ايران از گذشته‌هاي دور با انتخاب مصالح در دسترس و موافق با طبيعت، به ايجاد نوعي معماري كه به سرعت قابل ساخت بوده و به سهولت مرمت مي‌شد دست يافتند كه در اصطلاح «اسكل دچي» نام گرفته است. المان انتهایی بنا، گویی موزه ی موتیف اقلیمی باشد، رمپی است که به آرامی مخاطب (ناظر) را در فضا با خود می برد و با حضور در آن بافت معماری منطقه را دوباره زندگی می کند در حالی که منظره ی پیش رو مزارع کشاورزی است که برای انسان قاب شده است.

همانطور که گذر انسان از درون به برون در دیواره ها اتفاق می افتد، رمپ هایی پا به پای انسان قدم برمیدارد و فرد را در دیواره ها با خود از جلوی ویترین های چشم نواز می گذراند و به آرامی وقتی به خود می آید خویشتن را در فضایی جدید خواهد دید. پوسته ی طرح برای این اتفاق هم جای پا می شود و هم سقفی به عنوان پناه.

رساندن پیام به دیگران از طریق برقراری ارتباط به منظور ایجاد تغییر نگرش؛ آنچه از نظرتان گذشت ترجمانی بود از واژه ی “تبلیغ” در فرهنگ فارسی معین؛ آنچه در بیان تصویری که هدف خاص حوزه ی میان رشته ای معماری و تبلیغات است بیشترین توجه را به خود جلب می کند پس از “برقراری ارتباط” عبارت “به منظورایجاد تغییر نگرش” است. این مهم در عین حال که شاید اولین هدف یک مجموعه ی تجاری باشد نباید به چشم مخاطب هدفی جدا از رفاه حال او بیاید.

از سویی برد تبلیغاتی یک المان و اتقاق الحاقی به معماری مورد ذکر است و سخن از هدف خود که بیان آنچه در فضا می گذرد می گوید و از یک سو بخشی از مجموعه است و هدفش آسایش مخاطب. برد تبلیغاتی نمایشگری دیجیتال است که با تعبیه ی پوسته ای حائل، گویی “آنچه هست” از صافی دید طراح می گذرد و به مخاطب قرائتی نو ارائه می کند.

و در پایان انسان با هر ساخته ی خود همانقدر که به سوی ساخت دنیای خویشتن قدم برمی دارد، فضایی را از دنیا به امانت می گیرد؛ از خاک، از زمین، از طبیعت، حتی از ساکنان این زمانی و آینده کره ی زمین. چالش اساسی در این است که آیا این معامله ای بردابرد است یا انسان به اندازه آن چه می گیرد، به نظام کیهانی باز پس نمی دهد. بام سبز مجموعه شاید ادای دینی باشد به آنچه از طبیعت زیبای زمین، درست در همان نقطه، کاسته شده. و غرفه های صنایع دستی بازپس دادن امانت فرهنگ بومی منطقه و قدمی مثبت در ترویج آن.

  • برچسب ها:

مجموعه تفریحی فرهنگی گاوازنگ زنجان

  • برچسب ها:

مجتمع چابهار

  • برچسب ها:

سرای باقری ها

  • برچسب ها:

برج چند منظوره طلا

  • برچسب ها:

مجتمع تفریحی، خدماتی فیروز بهرام

  • برچسب ها:

مجموعه باغ نور

ایده طراحی این مجموعه این است که یک فضای آشنای ناشی از ارزش های بومی از ایران باستان در قالب یک فرم مدرن خلق کند. پیوستگی فضاهای مختلف با عملکرد های مختلف یکی از مشخصات معماری ایران قدیم می باشد.به طور مشخص، یک پوسته بدون مرز و پیوسته،کل شهر را نمایان می سازد، بنابراین هر بیننده ممکن است فضاهایی پررمز و راز در هر قدم کشف کند.این پوسته در معماری سنتی ایران یک هندسه ی منحصر به فرد داردکه تاکنون به طور کامل انعطاف پذیر بوده است،پس وجود تفاوت هایی در جزییات در پروژه عمومی تاثیر گذار نیست.
هندسه ی یکسان مانند هندسه آجری در معماری سنتی و طراحی شهری برای معماری مجموعه باغ نور به کار گرفته شده است.
زمین تراس بندی و سطوح عملکرد خاص به طور اساسی هندسه بنا را شکل داده اند.هر حوزه عملکردی توسط معماران ایرانی بومی،برای تعریف یک محور با حرکات سیال الهام گرفته شده است.(الهام گرفته از فرم های سیال بازارهای قدیم ایرانیان) این روش سازماندهی و طبقه بندی، این امکان را برای استفاده کنندگان از فضا فراهم کرده است تا در فضای تجاری راه بروند و حرکت کنند و هر مغازه را بدون دشواری در دید مشاهده نمایند.
نور روز از طریق دیوارها و سقف های آجری به فضاهای داخلی نفوذ می کند که به این فضاها کمک کند تا شفافیت بیشتری داشته باشند و سیالیت خود را بیشتر کنند.
باغ های مختلف مجاور پروژه،معنای باغ در باغ را تعریف می کنند.هر باغ جداشده هنوز با دیگری در ارتباط است.

  • برچسب ها:

پردیس سینمایی کرج

  • برچسب ها: